De opportunist

IMG_7319

Follow my blog with Bloglovin

Vakantie Samos-Kokkari, september 2014

Soms kruist een dier je pad, en blijft het je steeds weer op je netvlies komen. Een van deze dieren wil ik jullie niet onthouden, omdat ik hieraan hele bijzondere herinneringen heb. De ‘witte van Kokkari’, ofwel poes Aspro.

Net ingecheckt in ons vakantieappartement Popi, worden we luidruchtig begroet door een witte poes. Hélemaal niet opdringerig hoor. Mauw, maauuuuuww, maaaaaauuuuuuwwww. Vanaf de trap springt het sneeuwwitte dier lenig op ons balkon en posteert zich, draaiend met haar billen, voor de koelkast van ons bescheiden keukenblok. Als deze open gaat, rekt haar ranke lichaam zich uit om een blik te werpen op de inhoud en klimt vervolgens naar binnen.  Daarna draait zij zich als een ware diva om en kijkt ons met felgele ogen aan.

Ik weet niet waarom ik het denk, maar het gevoel bekruipt me dat niet wij, maar zij dé ‘lady of the house’ is. Behendig drapeert ze zich languit op de bank, springt op schoot, kruipt in mijn nek. Haar roep om aandacht is groot, maar er blijkt ook een ruw randje aan dit lieftallig ogende karaktertje.  Mevrouw wil conform háár wensen behandeld worden en als het aaien niet bevalt, laat ze dit direct merken door een knauw in mijn vinger. Ik ben er even klaar mee. Lees verder De opportunist

Telefonische helpdesk

IMG_6412

Triiiiinngggg, triiiiiinngggg, ….de telefoon op mijn bureau gaat over. Licht geïrriteerd neem ik op. Mijn pauze is al een uur opgeschoven, en mijn hongerig wezen wordt voor de derde keer telefonisch gestoord tijdens het nuttigen van een karige lunch. Er is geen nummer zichtbaar in het scherm, dus ik weet niet eens wie of wat me te wachten staat. De neiging om hem te laten rinkelen is groot, maar dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen.

Ik hoor een wat krakerige en bevende stem onsamenhangende informatie geven. ‘Moet u uns luisteruh. Ik heb een pakske Flora… gekocht. En wat mot ik nu doen? Ik kan’t nie lèze. Ik ben heel slechtziend en wit nie hoe’k ut moe gebruiken. Wa’s de bedoeling?’

Ik voel een frons tussen mijn wenkbrauwen ontstaan en een vraagteken tekent zich vast en zeker af op mijn voorhoofd. Lees verder Telefonische helpdesk

Lady in distress

DSC02853

New York kent zo zijn ‘spots’ en Times Square is er een van. Een ‘must see’ voor elke toerist. Dus ook voor ons.

Een drukte van krioelende mensen. Overweldigende lichtreclames sieren de gevels van theaters en restaurants. Celebrities bij Madam Tussaud, knipogend lonkende Giant M&M’sdie je doen watertanden, en aankondigingen voor allerlei voorstellingen. Energiezuinig beleid is hier geen issue.

Sinds enige tijd is Times Square deels veranderd in een voetgangerszone. Een verbetering, omdat iedereen onoplettend loopt te gapen naar schreeuwende en flitsende beelden en rariteiten om zich heen. Doe daar wat New York verkeer bij en je weet zeker dat de sirenes overuren blijven draaien.

Ik gaap een rondje mee. Camera paraat om nog wat plaatjes van dit spectakel te schieten. Hier zijn niet alleen bekende spots, maar ook ‘famous figures’. We lopen een aziatische Spiderman tegen het lijf. Benedengemiddeld formaat, figuur als een appel. ’t Is nét niet helemaal het evenbeeld van DE action hero. Deze komt niet eens tot de eerste verdieping als het erop aankomt. Lees verder Lady in distress

Stairway to heaven

Deze week las ik een bericht op Facebook, afkomstig uit de Telegraaf. Het bericht werd met ‘plaatsvervangende schaamte’ gedeeld, zo luidde het commentaar van de ‘deler’. Na het lezen kon ik niet anders dan aansluiten bij dit gevoel van schaamte.

Het verzoek van een 90-jarige man om een traplift, was door de gemeente Alphen aan de Rijn afgewezen. “Hij had voldoende tijd gehad om zich voor te bereiden op zijn probleem. De man was al langere tijd bekend met vaatproblemen en een verminderde hartfunctie.

Waar gaan we heen met onze nieuwe Wet Maatschappelijk Ondersteuning? Huisvesting met zorg voor ouderen wordt steeds meer aan banden gelegd. Bejaarden-en verzorgingstehuizen houden de deuren gesloten. Langdurig zelfstandig wonen is het devies in 2015. Tenslotte kan de benodigde hulp aan huis geleverd worden en met technische aanpassingen wordt de leefbaarheid vergroot. Kinderen of buurtbewoners worden geacht bij te springen bij het leveren van zorg op maat.

Lees verder Stairway to heaven

Wat ochtendWad

Terschelling mrt 2015-00799
Waddenzee bij Oosterend

Terschelling, half zeven.

Gapend vraag ik me af of ik mijn bed al zal verlaten. De wekker gaat pas om kwart over zeven af. Dat is voor mij eigenlijk geen tijd voor een vakantiedag. Zonsopgang zie je echter niet later in de ochtend, dus nog eens omdraaien is geen optie.

Beneden jankt zachtjes de hond. Een goede reden om me overeind te hijsen en de trap af te dalen. Met warme jas, stevige schoenen, en nieuwe camera in de rugzak, ben ík klaar om op pad te gaan. Lees verder Wat ochtendWad

Onverwacht vertrouwen

Kort na komst
Kort na komst

7 Jaar was ze toen ze bij ons kwam. Gered uit een benarde situatie die haar fataal had kunnen worden. Het levenspad van haar ongeboren veulen had abrupt, samen met dat van haar, zomaar kunnen eindigen.

Met vermoeide ogen keek het broodmagere dier lusteloos voor zich uit. Het gebrek aan pigment rond haar ogen gaf de blik een bizar accent. Het gras onder haar voeten leek haar, ondanks de ondervoeding, niet te trekken. De vale vacht was dof, de haren stekelig. De staart en manen hingen als dunne, vuile slierten naar beneden. Met haar ingevallen flanken, was het niet moeilijk om de contouren van haar skelet te volgen. Lees verder Onverwacht vertrouwen

Fotografie en verhalen over alledaagse dingen, natuur en reizen.