Vreemd gaan op Lesbos

Wanneer je in vakantiesferen verkeert kun je zomaar met gebeurtenissen geconfronteerd worden die maken dat je jezelf niet meer bent. En dat is mij overkomen. Ik had nooit gedacht dat ik het zou doen, maar ik móet een bekentenis afleggen. Ik ben vreemd gegaan op Lesbos. Bij mijn eerste bezoek deze vakantie aan het romantische, historische plaatsje Molyvos. Het lopen zij aan zij over hobbelige eeuwenoude klinkerstraatjes, genietend van doorkijkjes, de mooie kleuren van een naderende vuurrode zonsondergang en prachtige vergezichten over de kleine haven, maakte diepe gevoelens bij mij los. Ik gaf eraan toe, maar had een steen op mijn maag liggen. Dit kon eigenlijk écht niet.

Ik ben voor de 3de keer op Lesbos en voor de eerste keer verblijf ik in het plaatsje Petra, vijf kilometer van Molyvos. Leuk, maar anders dan wat het had kunnen zijn. En los van de geweldige sfeer in Molyvos, is daarginds nog wat anders dat mijn hart weet te raken. Namelijk… Dolf.

Dolf is zeg maar ‘de Harry’ van Sunweb op Lesbos. En Dolf maakt wekelijks een wandeling door Molyvos met Sunwebgasten. Hij is daarbij niet eenkennig, want ook als gast van de concurrentie mochten wij eerder al eens mee.

Naast het feit dat hij een gezellige en aardige vent is en een geanimeerd verteller over alles dat met historie, cultuur en actualiteit van Molyvos te maken heeft, is er één eigenschap die hem woest aantrekkelijk maakt. Dolf heeft namelijk een stemgeluid om bij weg te zwijmelen. Eigenlijk maakt het helemaal niet uit wat hij te melden heeft, áls hij maar vertelt, de woorden laat stromen en de zoete klanken aaneenrijgt tot prachtige volzinnen. Dolf is ‘mijn man’ op Lesbos. Mocht Dolf ooit het toerisme vaarwel zeggen, dan hoop ik vurig dat hij luisterboeken gaat inspreken. Mijn digitale boekenkast zal rap gevuld zijn.

En nu ben ik deze keer zomaar op pad gegaan met Gerwin, ‘de Cor of Don’ van Corendon. Leuke gast en ook een leuke avond die tevens in het teken stond van het proeven van lokale hapjes en drankjes onderweg. Wat er vervolgens toe leidde dat het lopen over dalende en stijgende hobbelweggetjes een steeds risicovoller bezigheid werd.

Enfin, ik zal niet blijven hangen in hartenbrekerij en liefdesverdriet. Ik heb hoe dan ook weer een fraai sfeerbeeld kunnen snuiven en heb daarvan wat plaatjes vastgelegd die ik jullie niet wil onthouden.

One thought on “Vreemd gaan op Lesbos”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s