Alle berichten door Mjon

Schrijfchallenge dag 2

img_1840

‘Wat zie jij er roodaangelopen uit?’

‘Schei uit. Ik kóók van woede!’

‘Ha, dat zou je willen. Ik weet wel dat je snel aangebrand bent, maar koken zit er voor jou niet. Maar wat is er dan?’

‘De steelpan heeft mijn hart gestolen. Maar als ik avances maak, krijg ik steeds de deksel op mijn neus.’

‘Zo, ben jij in vuur en vlam gezet door dat nuffig ding met haar glanzende wangen? Deksels, dat had ik nooit verwacht.’

‘Ik vind haar leuk. Het borrelt al lang bij mij, maar ik heb het idee dat de liefde van haar kant op een laag pitje staat.’

‘Dan zul je eraan moeten werken joh. Je moet haar een beetje aan de kook brengen.’

‘Hmm, ik krijg steeds meer het gevoel dat het niet zo botert tussen ons.’

‘Zeg, luister eens, dit is té gemakkelijk hè. Op elk potje past een dekseltje. Op elk pannetje ook. Je doet je best maar wat meer.’

‘Ik ga er mijn vingers niet meer aan branden, ik ben er klaar mee.’

‘Wat een zouteloze praat. Je kunt toch een boterzachte aanpak proberen, of er een zoetsappig sausje overheen gieten. Misschien hapt ze dan.’

– Ach nee, ik bak er niks van. Het heeft geen zin. Ik zet mijn zinnen wel op het keramisch fornuis. Dan kan ik hooguit op mijn plaat gaan.’

Schrijfchallenge dag 1

Oké, oké, ik ben niet hélemaal eerlijk geweest bij deze opdracht. Pagina 75 sprak meer tot mijn verbeelding.

Uit: ‘Als je het licht niet kunt zien’ van Anthony Doerr

“Ze heeft nachtmerries”

Hard striemt de regen op haar gezicht. Donker, aardedonker. De omgeving huilt met haar mee. Een gure wind trekt zijn spoor van kou tot diep in haar botten. Haar pas versnelt. Geritsel. Een lichtflits. ‘Sneller, sneller’, jaagt het in haar hoofd. Ze rent verder. Lees verder Schrijfchallenge dag 1

31 Dagen SchrijfChallenge

Elk jaar maak ik goede voornemens. Maar je hoort mij niet beweren dat ze altijd het levenslicht zien. Degenen waarmee ik wél ga wandelen, wil ik halverwege nog wel eens kwijtraken. Ik schroom er niet voor om stiekem een ander paadje in te slaan zonder broodkruimels achter te laten.  Maar als ze zelf weglopen, omdat ze onvoldoende aandacht van mij krijgen, dan vind ik dat erg jammer.

Zo ben ik vorig jaar een vriendje uit het oog verloren. Lees verder 31 Dagen SchrijfChallenge

Vakantietenen

Ze zijn er weer. Vakantietenen. De symbolen van zon, zee, vrijheid en volledige ontspanning. Tegen het decor van een koelblauwe zee, schreeuwen zij dat het hier fantáaastisch is.

Ik ga een stapje terug.

In de vroege ochtend check ik mijn uitrusting. Remover, rode lak, polish, nagelschaar, vijl, wc papier en een optimisme geheel in overeenstemming met mijn vakantiegevoel.

En daar zit tevens de valkuil. De beperkte frequentie van deze uitgebreide operatie, zorgt steevast voor enorme frustratie en minstens een halve dag rugklachten. Maar, zoals mijn moeder in al haar wijsheid altijd zei: ’Wie mooi wil zijn moet pijn lijden.’ Lees verder Vakantietenen

Terschelling ‘the best of’

Zuidwest Lesbos-tour